Çağımızın illet hastalığı sosyal medya adı üzerinde sosyal medya ama sizce ne kadar sosyaldir. Evet bir çok arkadaşımı buldum görüştüm sohbet ettim paylaşımlarını beğendim, paylaştım, yorum yaptım. Peki şuan ben sosyal bir yaşantı mı sürüyorum?

Telefonun ilk elimize geçtiği zamanlar bir konuşma ve mesajlaşma furyası sarmıştı etrafımızı kim derdi ki arkadaşımla telefon ekranında sosyalleşeceğim diye… O yıllarda elde telefon 10 parmak mesaj yazardık ve dedeler teyzeler görünce MaşaAllah, bu yaşta 10 parmak kullanıyorsun ne kadar ilerledi şu gençlere bak dediklerinde verselerdi elimize daktiloyu 10 parmak değil 1 parmakla zor yazardık. Tabii o teyzeler amcalar bizim 1bir düğmenin altında 4 harf olduğunu bilmiyorlardı. Böbürlenerek, kendinden emin, koltukları kabarmış bir bakış atıp bunda ne var ki çok basit derdik gerçekten çok basitti.

Yıllar geçti telefonlarımıza internetle birlikte sosyal medya ve arkadaşlık sitelerinin de gelmesiyle facetoface sohbetler ”out” sosyal medya ”in” oldu. Arkadaşımla gittiğim kafe’de okey, tavla oynamayı, çay içmeyi özler oldum.

Şimdi ise online oyunlara çağırıp sanal oyun oynayıp yazışarak  sanal çay içer olduk. Evet teknoloji gelişti sosyal medya çıktı çıkalı çok asosyalleştik. Her şeyi sosyal medyada paylaşır olduk emojilerle tepkimizi koyup, paylaşımlarla da onlara katıldık. Ama sosyal hayatımıza ne oldu sevgilimle bilardo oynardım şimdi playstore dan indirdin herkesle sohbet ederek oynuyorsun. Oynadığın kişiyle iki kelam ediyorsun?

-Selam (slm)

-Nerden? (nrdn??)

– Tamam (tmm)

Aslında teknoloji ile gelen sosyal medya bizi çok asosyalleştirdi öyle ya iki kelime bile konuşamaz hale geldik. Her şey ve herkes sosyal medyadayken birileriyle buluşmanın gereği olmadığına inanıldı. Ve sosyal medyada sosyalleştiğimizi sandık.